Wilkołak

Ten post poświęcę jak nazwa wskazuje wilkołakowi. Tym typem postów zastąpię "leksykony" bo w każdym będę skupiał się tylko na jednym demonie - adekwatnie do tych które pojawiły się jak na razie w opowiadaniu. Na pierwszy ogień idzie Wilkołak!

Wilkołaki zapewne nie szczególnie kojarzą wam się z mitologią słowiańską, a bardziej z barwnymi przystojniakami z amerykańskich serii o całuśno-łzawej fabule. Ale potwory te - podobnie z resztą jak wampiry - korzenie mają w mitologii słowiańskiej właśnie, choć pierwsze wilkołactwo różniło się od takiego jakie pojmujemy dzisiaj. Wszystkie informacje które tu podaję nie są - niestety - stu procentowo  wiernym oddaniem wierzeń Słowian, oraz są uporządkowanymi informacjami z licznych źródeł, lecz mam nadzieję że wam się spodoba. Także ostrzegam, że wszystkie informacje podane dalej w tekście są właściwe według mnie, nie koniecznie według poglądów innych. Zaczniemy od sposobów na stanie się wilkołakiem. 

Są oczywiście różne rodzaje wilkołactwa. Pierwszym które omówię jest wilkołactwo wrodzone. Oznacza to, że po prostu urodziłeś się wilkołakiem. Wilkołak jest zapewne jednym z ziemskich potomków Chorsa - boga księżycowej tarczy, dlatego też wilkołaki czują do niego mocny pociąg, on także dodaje im sił. Prawdopodobnie też z powodu srebrnego koloru tego ciała niebieskiego wilkołaki czują respekt do srebra, ma ono także dla nich lecznicze właściwości. Ale tylko dla urodzonych wilkołaków! Urodzony wilkołak może przybierać trzy postaci:

                   

                    - postać ludzka - w tej postaci bardzo trudno wilkołaka rozpoznać. Jedyne czym odróżnia się od zwykłych ludzi, to niechęć do światła słonecznego - nie do dnia, a do promieni słońca! - i lubowanie się w widoku księżyca. Można też zauważyć, choć jest to bardzo trudne jego zdolność do ukazywania się ludziom, w szczególności pannom, jako mężczyzna o niesamowitej przystojności. Dla ludzi nie dotkniętych jego urokiem wygląda jak niepospolitej urody człowiek. Potrafi także oswajać i władać nad wilkami. Im częściej przeistaczał się dwie kolejne postaci tym łatwiej go zauważyć. 

                     - postać pół ludzka - w tej postaci ma wygląd niesamowicie umięśnionego stwora o humanoidalnej postawie głowie i futrze wilka, zazwyczaj wysokości koło dwóch metrów. Klatka piersiowa i brzuch pozbawione są owłosienia, ale skóra jest tam szara i twarda. Na reszcie ciała występuje gęste, natłuszczone i splątane. 

                     - postać wilcza - w tej postaci wygląda jak wilk o nieco większych rozmiarach, a jedyne czym można odróżnić go od tych zwierząt to ludzkie oczy. Zazwyczaj w tej postaci przewodzi stadom wilków. 

Drugim rodzajem wilkołactwa jest Wilkołactwo Sztuczne. W tym przypadku w wilkołaka zamienia się z postaci człowieka. Przemiana jest bolesna i możliwa tylko w świetle księżyca. Srebro działa zabójczość na ten typ wilkołaków. Ten rodzaj wilkołactwa jest zakazany. 

                    - przemiana za pomocą maści - maść zazwyczaj sporządzana jest z pazurów bądź kłów i szczególnych rodzajów ziół. Aby się przemienić należy nasmarować się maścią przy świetle księżyca. Po bolesnej przemianie przyjmuje się wtedy postać pół ludzką. 

                    - przemiana za pomocą skóry - do tego typu przemiany potrzebny jest płaszcz ze skóry wilka bądź wilkołaka. Oczywiście samo posiadanie płaszcza nie przemienia cię, choć - w przypadku skóry wilkołaka - jest wspaniałą zbroją, oraz wspomaga szał bojowy i przypływy adrenaliny podczas walki. Aby przemienić się za pomocą skóry, należy wykonać także bolesny rytuał, po którym przyjmuje się postać wilczą. 

W wypadku zastosowania obu typu przemian do postaci ludzkiej wraca się o świcie.

Trzeci typ wilkołactwa to Wilkołactwo Wymuszone, czyli uzyskane poprzez rzucony na ciebie urok, bądź ukąszenia przez wilkołaka. W tym wypadku zachowujesz się jak wilkołak urodzony, z tą różnicą że przemieniasz się każdej księżycowej nocy w procesie bolesnej przemiany i z każdą nocą zatracasz cechy ludzkie stając się coraz bardziej wilkiem. 

Teraz czas na sposoby walki z wilkołakami i ochrony przed nimi. 

                    - sposoby walki - walka z wilkołakiem jest bardzo trudna i tylko najlepsi potrafią zgromić ten typ potwora. W żadnym wypadku - jak często blednie się postępuje - nie należy walczyć z nimi z pochodnią w ręku ani bronią wykonaną ze srebra. Broń ze srebra można stosować przeciwko wilkołakom sztucznym i wymuszonym. A pochodnią bądź inne źródło światła bardziej oślepia ciebie niż wyrządza szkodę wilkołakowi. Ognia można użyć w wypadku dobrze zaplanowanego polowania, aby podpalić tłuszcz pokrywający włosy wilkołaka. Najlepiej walczyć bronią długodystansową, taką jak włócznie bądź piki, chodź wilkołak z łatwością może je złamać, więc alternatywą jest masywny miecz lub łuk. Wałcz bez użycia zbroi a najlepiej bez tarczy. Wywoła to szacunek lub strach u potwora i będzie słabszy w walce, zbroję i tarcze są dla niego oznaką tchórzostwa, którym pogardza. Jeśli włączysz z wilkołakiem podczas polowania, warto przygotować się wcześniej a najlepiej spędzić nieco czasu w lesie i nosić na sobie silny zapach tojadu, którego wilkołak się boi a wywary bądź maści z tej rośliny są dla niego śmiertelne. Walcz w bezksiężycowe noce, bądź podczas dnia. Walcz samotnie. Walcz odważnie. 

                    - ochrona - chronić przed wilkołakiem można się za pomocą tojadu w różnych postaciach, stawianie przed domem lub noszenie ze sobą lamp odpalonych od słońca, lub spryskanie domu krwią wilka. Noszenie amuletów też może nieco pomóc. Nawet jeśli ochroniłeś się tym wszystkim - módl się.